تگرگ

در خيابانی راه می روی.
سرت را بالا گرفته ای.
درختان لخت را نگاه می کنی.
شاخه های بی شکوفه.
آسمان را، که حالش مثل بهار است.
آبی...
خورشِد را که نگاه می کنی،
چشمانت می سوزد
ديگر هيچ نمی بينی.
چرخی می زنی
و زير تگرگ خيس می شوی.

عيدتان مبارک

سلام

دوست دارم اول عيد را به همه تبريک بگويم، حتی به سپی که لحظه ی سال تحويل به يادش بودم و او اين زحمت را به خود نداد که تلفن را جواب دهد و به ندا که به ديدن دوست قديمی اش نيامد و حتی به تو که وقتی ديدمت يک تکه پوست و استخوان بودی که غرورت شکسته بود. به چشمانت که نگاه می کردم درد و تنهايی با هم دردودل می کردند. با من هم دردودل می کردی. در غمی که سالهاست با خود می کشی غرق شده بودی چون جرات نداشتی، هنوز هم نداری.   يادت هست؟ خودت را به موشمردگی زده بودی. من خوب یادم می آيد که دستانت را به من دادی و از روی زمين بلند شدی و حالا نشانی از زخم هايت به چشم نمی خورد. حالا جان گرفتی، مغرور شدی. دلم برايت می سوزد.

عيد تو هم مبارک.تو که می دانم تنهايی. دلت شکسته، ولی امسال بايد از نو شروع کنيم.

هميشه لازم است که آدم بداند کی يک مرحله از زندگی اش تمام شده. اگر بعد با سرسختی به آن چنگ بيندازد، لذت و معنای بقيه ی مراحل زندگی اش را از دست می دهد.

فصل ديگر

خاموش خود منم
مطلب از اين قرار است:
چيزی فسرده است و نمی سوزد
امسال
در سينه،
در تنم

شاملو

به خاطر دخترانت زنده بمان

برتولت برشت نويسنده آلمانی می گويد:

 «آنکه حقیقت را نمی داند و کتمان می کند بی شعور است،
 اما آنکه حقیقت را می داند و آن را دروغ می خواند، تبهکار است!»

---------------------------------------------------------------------------------------------

در سرزمين قدکوتاهان
هميشه معيار بر مدار صفر می چرخد
جايی که سوسک سخن می گويد 
چرا توقف کنم؟
(فروغ فرخزاد)
---------------------------------------------------------------------------------------------

آقای اکبر گنجی متن نامه ات را امضا می کنم چون حق می گويی. اين ها که حکومت می کنند، يا نه، جنايت می کنند، ايرانی نيستند. هرچه هستند انسان نيستند.
خودم را جای رضوانه ات می بينم. من هم هميشه نگران بودم. من هم بارها سايه ی مرگ را روی زندگی مان ديده ام. ايرانم را دوست دارم. دوست دارم در خانه ام زندگی کنم، درس بخوانم، بزرگ شوم. چرا اين حق را از من گرفته اند؟ دوستت دارم مثل پدرم، چون حق می گوييد. عرب ها سال ها پيش همه چيز ما را ويران کردند، اين ويرانی دوباره و دوباره تکرار می شود.
به خاطر دخترانت زنده بمان. ما به وجودت احتياج داريم. هنوز خيلی چيزها بايد بياموزيم. کمک مان کن.

---------------------------------------------------------------------------------------------
تا شقايق هست زندگی بايد کرد

دلم می خواهد اکبر گنجی زنده بماند.

باز هم به عکسم نگاه کن

دوست دارم ساعت ها باهات صحبت کنم. من همان مهرگان کوچولو هستم که دقايقی طولانی خيره نگاهش کردی. همان مهرگانی که حضورش تو را از خيلی چيزها محروم کرد. گريان رفتی و ديگر نيامدی. يادت هست؟
حالا بزرگ شدم ولی همان مهرگانم. حالا می توانم احساساتت را درک کنم. من هيچ چيز از اين دنيا نمی دانم. ولی پا به دنيا گذاشته ام. دوباره متولد شده ام. همه جا برايم غريب است. فقط می دانم چيزی هست به نام عشق. عشقی که با وجودش عاشقانه گريه می کنم. تو می دانی من چه می گويم، تو خوب می فهمی، و حالا می دانم که چقدر دوستت دارم. می خواهم قوی باشم.  مثل تو.
می دانی خيلی سخت است وقتی کسی را دوست داری و بايد بگويی خداحافظ.

برای آزادی اکبر گنجی

تو در آن تاريکی
فکر يک شبنم کوچک هستی
که تن تشنه ی يک لبخند را، سبز کند
و نگاه کودک را
به بشر سوق دهد
من از اين سوی جهان
به تو می انديشم 

ياد تو

زمستان، برف مرا به یاد تو می اندازد

بهار، رنگ قشنگ آشنايی

تابستان، قاصدک 

پاييز، روز اول عشق