رهایی

چه حقیر است این عشق
گر بماند به میان من و تو
خود بمیرد در خود
گر ببندد در خود
من به خوبی می دانم
که ورای من و تو
هستی هست
عشق ما می میرد، مگر آزاد شود
رفتنت رنج من است
رنج من عشق من است
پس رهایت خواهم کرد
که تو را آزاد دوست دارم

پ.ک

دعا

می دانم که خدا دارد مرا در آتش رنج فرو می برد. ضربات پتکی را که زندگی بر من وارد کرده پذیرفته ام، و گاهی به شدت احساس سرما می کنم، انگار فولادی باشم که از آبدیده شدن رنج می برد. اما تنها چیزی که می خواهم این است : خدای من از کارت دست نکش تا شکلی که تو می خواهی به خود بگیرم. با هر روشی که می پسندی ادامه بده، هر مدت که لازم است، اما هرگز مرا به کوه فولادهای بی فایده پرتاب نکن

می دانی کی؟

می دانی کی مرا از دست دادی ؟
همان روز که عشق زن بودن را از من گرفتی
همان روز که مردانگی ات را از من گرفتی
همان روز بود که دیگرمرد قدرتمندی نبودی
برای ستایش

پیغام

شاید روزی مرا در تنهایی چشمانت بیابی .
آنروز روزیست که پیغامت را ستاره ها روی لبهای نازک ماه برایم فریاد می کنند

آرام

صبر خواهم کرد
آرام
به تو بیشتر فکر خواهم کرد
با شوق
دورتر می شوی
پرگام
همه چیز تغییر خواهد کرد
آرام
و روزی کوچ خواهد کرد
احساس

ماه من

امشب یه شب عجیبیه. ماه خیلی باریک شده، یه جوری لبخند میزنه که منظورشو نفهمم و یکدفعه غیب میشه، انگار یکی اون بالا نشسته هی چراغشو روشن و خاموش میکنه. دلم نمیاد نگاهش نکنم حتی وقتی تاریک میشه. مدام نگاهمو قلقلک میده. نمیدونم معنی لبخندش چیه! مهربون؟ شوخ؟ شاید هم عاشق

سلام

عشق را به کسانی بدهید که لایق آن باشند نه تشنه ی آن، زیرا تشنه روزی سیراب خواهد شد